فرمولِ محرمانه (و البته حیاتی!) برای قهرمانانِ جشنواره خوارزمی بچه‌ها، این جشنواره فقط کاردستی‌بازی نیست؛ اینجا قراره مغزهای متفکر جدا بشن. این چند تا نکته رو آویزه گوشتون کنید که اگر نکنید، داورها بهتون رحم نمی‌کنن:

۱. قانونِ «پدرِ مهندس و برادرِ برنامه‌نویس» ممنوع!

داورها بویِ «کپی‌برداری» رو از صد کیلومتری می‌فهمن. اگر پروژه‌ات انقدر خفنه که حتی خودت نمی‌تونی توضیح بدی چطوری کار می‌کنه، شک نکن که لو می‌ری! اثر باید «بویِ عرقِ پیشانیِ خودت» رو بده، نه بویِ ماژیکِ پدرت. اثرِ اورجینال، حتی اگر ساده باشه، به یه اثرِ کپی‌شده‌ی لاکچری می‌ارزه.

۲. مستندسازی؛ یا همان " گزارشِ طلایی"

شما بهترین رباتِ دنیا رو هم بسازی، اگر «دفترچه فرآیند ساخت» و گزارشِ منظمت نباشه، انگار هیچی نساختی! ۳۰ درصد نمره تویِ کاغذهاست، نه فقط توی پیچ و مهره‌ها. حرفه‌ای‌ها مستندسازی می‌کنن، آماتورها فقط «می‌سازن».

۳. تریبونِ خودت رو بساز (فن بیان)

آقای محترم، پروژه رو که ساختی، حالا باید «بفروشیش»! اگر موقع دفاع، زبونت بند بیاد یا تپق بزنی، کلِ تلاشت دود می‌شه می‌ره هوا. تمرین کن، جلویِ آینه حرف بزن، صدات رو ضبط کن. داورها دنبالِ کسی هستن که به ایده‌اش «ایمان» داشته باشه.

۴. مسئله‌ی واقعی، نه دکوری!

خوارزمی دنبالِ «خلاقیت» و «حلِ مسئله‌»ست، نه «تزییناتِ روی میز». اگر داری چیزی می‌سازی، از خودت بپرس: «این قراره چه دردی رو دوا کنه؟» اگر فقط برای قشنگی‌ش ساختی، بذارش توی ویترینِ خونه‌ت؛ اینجا جایِ کاربردی‌هاست.

منتظر اطلاعیه بعدی (اجرایی و عملیاتی) باش.